Nord


Uzun zamandır bir şeyler yazamıyorum. Birkaç cümle belki bu bloga yazdıklarım. Düşün içinden çıkamadığım o kadar çok konu var ki…

Geçenler de Norveç sinemasından Nord’u izledim. Beğendim. Hiç dertsiz olarak gördüğümüz insanların bile ne dertleri varmış dedim.  Birkaç kelam edebileceğimiz bir insanı bulmanın bile zor olduğu bu coğrafyada sevgiyi aramak…

Uzun düzlükler ve bembeyaz bir atmosfer de. Küçük evler ve küçük insanlar. Her yerin beyaz olması yüzünden hep uyuma ihtiyacı.

Gözlerimi kapatıyorum. Kör oluyorum…

Kimse yok ki. Kimseler…

Kapının ziline biri dokunsa gece yarısı… Usul usul evin içinde dolaşsa…

Olmuyor ama.

Kum saati tükeniyor.

Kuzey hep soğuk…

Beyaz gözlerime işlemiş…


Gözbebeklerimi kaybediyorum…

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elia Kazan'ın Taşra İzlenimleri ve Yumurta

Hiçbir Gece (1989)