Başını Yastığa Koyduğunda...

Uluırmak

Bir gece yastığa başını koyuyorsun. Yorgunsun, bıraksalar birkaç gün uyuyacaksın. Sonrasında aklına günler önce seyrettiğin bir film takılıyor. O adam ve o sahneler. Gözünün önünde o filmin tüm sahneleri canlanıyor. Bir ağaç gölgesinin altında filmin başrol oyuncusunu bırakıyor ve uykuya dalıyorsun. Bu sefer rüyanda filmin kareleri devam ediyor. Aynı ağaç gölgesinde sen yavaş adımlarla aktörün yanına gidiyorsun. Uzaktan gözlerini hiç kırpmadan sana bakıyor.

Ben, filminizi seyrettim de… Bilmiyorum ama şimdi buradayım… Uyumaya çalışıyordum...

Normal, Herkesin başına gelir bu! Bu yüzden ben hep izleyicinin başını yastığa koyduğunda hatrına gelecek filmlerde oynamaya gayret gösteririm. Ve her gece bu ağaç gölgesinin altında bir izleyiciyle sohbet eder, filmin kritiğini yaparım. Bu gecelik misafirim sensin diyor.

Usulca orta yaşlı aktörün yanına çöküyorum. O anlatıyor; ben dinliyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Elia Kazan'ın Taşra İzlenimleri ve Yumurta

Hiçbir Gece (1989)