moroccom - sinema ve edebiyat üzerine...

Üzerime gelen bu kara bulutlar ne anne. Her gün inmekte olduğum bu maden. Sıyrılmak istedikçe beni boğan bu toz… Hiçbir şeyi sevemiyorum anne. Yukarıda bıraktığım bir avuç güneş. En çok üşüyorum anne. Ve yük asansörü bırakınca yorgun bedenimi Hamamları seviyorum yeryüzünde. Sıcak, anlamsız ve buğulu anne. Bir gün öleceğim. Hepimiz öleceğiz… Canlı, cansız her varlık… Ama yine de korkuyorum anne…

Uzun bir seyahatten döndüm. Kıta Avrupasının içerlerinde dolandım durdum. eve geldim. bir iki film var çantamda çıkardım. Hava hafif alacaya dönmüş.  Yorgunluktan başım da müthiş bir ağrı da var. Bir ihlamur mu demlesem diye aklımdan geçirdim ama yorgunluktan onu da yapamadım. İki tane film dedim ya. İkisinin de isimleri çok ağır düşündüğünde. Birincisi Araf , diğeri ise Yük . Yavru balık, annesine sormuş: Anne "su nasıl bir şeydir diye? Anne cevap verememiş .Sonra etrafındaki kimse bu soruya cevap veremeyince Anne balık yavrusunun sorusunun cevabını alması için Bilge Balina ya götürmüş. Yavru Balık sorusunu bilgeye de sormuş,  "Su nasıl bir şeydir?" Bilge Baline masum yavrucağa: "Bana sudan başka bir şey göster ben sana suyun nasıl olduğunu anlatıyım" demiş. İşte Araf tam bu hikayede geçen Balinanın tarif ettiği gibidir.  Araf'ta olmayana Araf, hiç bir şey ifade etmez. Kafasında canlandıramaz. Araf filmindeki karakterler de aynen öyle ...