moroccom - sinema ve edebiyat üzerine...

Ciddiye alıyorum anne alıyorum niye almayım Ama ciddiye aldığım başka şeylerde var Rüyalarım… Rüyalarım da hala İpek var. Bana bakıyor… Konuşmuyor… Çünkü kanı hala yerde… O hesap kapanmadı Size yalan söylemeyeceğim. Eğer böyle bir fırsat elime geçerse şükredip çatışacağım Belki yanlış… Belki bırakmak lazım nefreti Ben o nefret sayesinde ayakta kalıyorum … Geliyorum... Ne kadar özlediğimi acı çektiğimi bir bilsen O kadar yorgunum ki... Keşke sen değil ben ölseydim demekten... Seni öldürenlerden nefret etmekten... Nefretimden başka ne kaldı ki İpek ve  bunla savaşımdan Onlar için... Dostlarım için... Nasıl da korkuyorlar bir kardeş daha kaybetmekten  Birini daha uğurlamaktan... Peki tamam daha değil... Belki bir gece... Ama bu gece değil... ...

İçimde öyle büyük bir iyi öyle büyük bir kötü var ki Asena Kontrol edemiyorum. Salağım hata yaparım o ayrı ama merhametsizliğim konusunda en ufak bir pişmanlığım yok İki değil yirmi yıl ceza alsam farketmez Kemal şurda şu herifi öldürse kılım kıpırdamaz Emin ol umrumda değil Cehennemi gördüm ben Cehennemi biliyorum

Biliyor musun?  İçimde Bir Orman Vardı Kocaman Yemyeşil Bi anda yandı kül oldu gitti... Böyle diyor Kemal. O köy meydanında rastladıkları düğünde köylü kız çocuğunun saçlarını örerken kuruyan yanıp kül olan o ormanın gözlerine nasıl da bakıyordu. Bazen kül olan yeniden harlanır Kemal. Mecburiyetler kenara itmiş görünür ama gün gelir aynaya bakarken kendi gözlerine denk gelirsin. Korkutur seni... dumanı hala tütüyordur sevdanın.

Son nefesini vermekte olan arkadaşının usulca kulağına fısıldadı. "Bütün keyifler bizim olacak" Su durdu. Hayat durdu. Okul bahçesinde çocukların cıvıl koşturmaları durdu. "Ocakbaşı da yaparız kardeşim" Gözleri düştü. Omuzları kardeşinin kollarının üzerine düştü. Ve bir yavrucak girdi kadraja. Garip ve yalnız bebekleri ülkemin. Babalarının ardından bakakalan bebekler... Keyifler keşke hep bizim olsa be Turan... Dünyanın tüm keyifleri... aşkları...